STORYBIRDEKO IPUINAK KONTATZEN

Maiatzak 10ean Gandasegiko beheko eskolara joan ginen, han gure Storibirdeko ipuinak kontatu genituen. Argazki piloak atera nituen eta eata ipuin asko kontatu genituen. Primeran pasatu nuen. Problema batzuk ego ziren ze hazieran guztien aurrean kontatu behar genuen baina ez zegoenez internet txikien gelara joan ginen. Hemen nik ateratako BIDEOAK eta ARGAZKIAK ikuzi ahal dituzue.

STORYBIRDS ESPERIENTZIA

Atzo Gandasegira joan ginen umeei ipuin batzuk kontatzera. Nik apur bat lotsatuta nengoen baina 3 urte zituztenez, eta ez zutenez ezer ulertuko bakarrik marrazkiak ikusi…Nik Maiderrekin ipuina kontatu nuen eta horrela deitzen zen "Toto mozorrorik gabe dago". Ipuinak amaitzen genuenean guztiak txaloka jarri ziren.Andereñoak umeei esaten zien ordenagailuan kontu bat sartu behar genuela beraiei ipuinak kontatzeko.Oso ondo pasatu genuen .Andereñoak galdetu zien 6mailan egongo zirenean beraiek kontatuko zutela beraiek guri.

Arratsaldean hemen eskolan beste ipuin batzuk kontatu genuen, baina ez hain txikiei lehenengo eta bigarren mailakoei. Oso pozik jarri ziren kontatu genienean. Andereñoak esaten zien gehiago nahi duzue? Baiiiiiiiiiiiii!!!!eta guztiak barrezka hasi ginen.

TXIKIEI IPUINAK IRAKURTZEN

Atzo haur hezkuntzako neska mutilei ipuin bat irakurtzera joan ginen,story bird-en sartzean txikiak barreska hasi ziren, ipuinak barregarriak eta beste batzuk interesgarriak izan ziren.Txikiak eta nire taldea barres lehertuta bukatu genuenean,Koldobikaa eta Endika(haur hezkuntzakoak) txiste batzuk esan zuten .Amaieran haur hezkuntzekoei galdera bat egin genion zein izan zen Pertsonai hoberena.Txikiak "Ketxupito" oihukatu zuten.Oso ondo pasatu zuten haur ezkuntzako ikasleak eta irakasleak.

HIRU LAGUNAK

Baziren behin hiru neskato Irene , Irantzu eta Paule izenekoak. Beraiek hiru lagun minenak ziren, beti beraien artean laguntzen ziren. Irantzuk esan zien klasearen ondoren, nahi bazuten, bere etxera joango zirela pelikula bat ikustera eta gero soka saltora jolastera. Irantzuren etxera heldu zirenean amak errefresku batzuk eta bokata batzuk jarri zizkien . Eta bederatziak heldu zirenean, bakoitzak bere etxera joan zen afaltzera.

GERRERO BERDEA ETA BERE ETZAIA

Egin klik helbide honetan nire ipuina irakurri ahal izateko.

http://storybird.com/books/gerrero-berdea-eta-bere-estzaia/

Ze ondo oporrak¡¡¡

Atzo arratsaldean Story Birden istorio bat egiten hasi nintzen eta bere izenburua ZE ONDO OPORRAK da. Nik uste dut nahiko ondo dagoela, niri asko gustatzen zait. Egin klik helbide honetan eta nire ipuina ikusiko duzu.

http://storybird.com/books/zelao-ondo-oporrak/

JONEREN AMETSA ELURRETAN

Hau nire ipuina da.klik ezazu enlazean ipuina irakurri ahal izateko.

http://storybird.com/books/joneren-ametsa-elurretan/

ANDEREÑOAK PROGRAMA BERRIA ERAKUTSI DIGU

Pasaden astean andereñoak programa berri bat erakutsi zigun, Storybird deitzen da. Ipuinak egiteko balio du eta nik atzo bukatu nuen nire ipuina egiten. Nire ustez oso polita gelditu da eta gainera programa hau pila bat argazki ditu jartzeko. Nire ipuina "Benetako lagunak" deitzen da eta espero dut zuen gustokoa izatea.

Helbide honetan klikatzen ba duzu nire ipuina irakurriko duzue.

http://storybird.com/books/benetako-lagunak/

EL NOMO PERDIDO

Había una vez un nomo llamado Floro. Un día se fue a coger leña al bosque para sus compañeros para hacer fuego a la noche. Al de un rato empezó a echar una granizada, pero de las buenas. Floro no sabia donde meterse porque había muchas zarzas, al de media hora encontró una preciosa casa enorme, fue corriendo hacia ella . Primero tocó la puerta pero no le contesto nadie. Entonces cogió y abrió la puerta,todo estaba muy ordenado. Como tenia el estomago un poco vació fue ha a ver si había algo en la nevera. Se cogió un zumo y un bocadillo de jamón, despues lo recojio todo y como estaba un poco cansado se fue a echar un poco la siesta.A la noche ceno otro bocadillo, y se fue a dormir para que al día siguiente estaría con fuerzas. A la mañana siguiente cogió su bolsita y dejo todo como estaba.

ZER EGIN DUT

Gaur oso ondo pasatu dut.Eskola bainon geroago ingulerako akadeniara joan naiz  .Egingo nituen etxerako lanak, oso azkarra izan naiz , egin ditut liburutegian eta,etxean ez dut ez dut egin esertxo ere ez .Nire aita etorri denean nik muzu bat ematera joan naiz ,korrika . Denak afaltzera joan gara .Amaitzean telebista ikustera joan naiz .

AITONAREN BASERRIA

Bazen behin Karlos izeneko aiton bat.
bera beti bezala baserrira sijoan animaliei janaria ematera, baserria isiltasunean aurkitu zuen, animaliak desagertuta zeuden.
-Non daude nire animaliak ?-esan zuen Karlosek harrituta.

Animaliak lapur batek lapurtu zituen.Karlosek ertzanei deitu zituen, eta bere familiari hara joateko animaliak topatzeko. Orduan, bere familia eta bera baserrira joan ziren.Bakoitza leku batera joan zen eta halako batean galdetu zion Karloseri bere ahizpak:

- Zuk ez duzu etxairik ez ? - eta Karlosek esan zion:

-Bai eta oso txarra da nirekin.

- Eta nor da ?-esan zuen bere ahizpak.

-Iñaki du izena-esan suen Karlosek.

Eta etxaiaren bila joan ziren.Han etxaiaren etxean ikusi zituen bere animaliak gosez hiltzen.
Orduan udaltzainei deitu zuen karlosek.
Eta orduan Iñakiri kartzelan sartu eta denok zoriontzu bizi ziren.

BI NESKATXOAK

Behin batean, bi ahizpa parkean zeuden. Bertan, mutil eta neska batzuk futbolera jolasten ari ziren. Orduan, futbolera jolastu ahal ba zuten esatera joan ziren. Ezetz esan zien beraiek futbolera jolasten ez zekitelako, baina beraiek futbolezko talde batean jolasten zuten. Geroago etxera bueltatu zieren parkean ezer egin gabe. Amak denbora gutxi parkean egon zirela esan zien. Baina neskatxoak azaldu zion gertatu zen guztia. Amak futbelezko baloi bat etxeko balkoian zegoela esan zion. Orduan, parkera bueltatu ziren pilotarekin eta futbolera jolasten hasi ziren. Geroago, mutil bat urbildu zen eta esan zion oso ondo jolasten dutela eta beraiekin jolastu ahal zutela. Parkamenak eskatu zion mutilak ahizpatxoei eta lagunak egin ziren.

Perdido en la playa

Un día en una playa de Plencia, se perdió un niño llamado Lander, él tenía unos 11 años, tenía los ojos verdes y una nariz pequeña.

Lander se iba a los grifos de la playa a por agua cuando se perdió. El llorando llamaba a su mamá desesperado.
-¿mamá, mamá dónde estás?
Lander se quedó en el sitio que estaba y esperó allí durante mucho tiempo, él desesperado no encontraba a ningún socorrista. Se fué solo a casa, allí encontró a su vecina que llamó a los padres de Lander.
-¡Hola mamá! He estado muy preocupado y me he venido solo a casa
-Pues que sepas que estas castigado porque he estado muy preocupada.

Y COLORIN COROLADO ESTE CUENTO SE HA ACABADO